movie info: XVID 640x352 23.976fps 1.0 GB /SubEdit b.4066 (http://subedit.com.pl)/
tłumaczył, wklepał i zsynchronizował: selig® (selig@o2.pl)
Inspektor mógł chociaż zaczekać do rana.
Taka praca w środku nocy?
Nie podoba mi się to.
Niech pan przestanie narzekać, panie Muller.
Inspektor pilnie potrzebuje raportu z sekcji.
Widziałem wszystkie ofiary, doktorze.
Co za potworny widok!
Nie raz oglądałem śmierć,
ale proszę mi wierzyć, zemdliło mnie!
Sądzą, że za zabójstwa odpowiedzialny jest wilkołak.
Według tubylców,
był to ten człowiek, którego sekcję ma pan wykonać.
Niewiedza i przesądy nie dadzą się łatwo wyplenić.
Niestety.
/KOSTNICA
Wygląda spokojnie.
Nazywał się Waldemar Daninsky.
Gdy tylko pojawił się w Altsee,
rozpoczęły się rządy terroru.
Wilkołaki, srebrne kule i inne brednie.
Ludzie latają dziś na księżyc,
a niektórzy wciąż wierzą w te idiotyczne historyjki.
Istnieją jednak na tej planecie tajemnicze siły,
których nauka nie zdołała dotąd wyjaśnić.
Siły, które mogą doprowadzić do rzeczy gorszych, niż śmierć.
I nauka niewiele może tu poradzić!
Ja nie wierzę w przesądy.
Doktorze Hartwig!
Proszę spojrzeć na tę bliznę!
Jest pięciokątna!
To znak wilkołaka!
Wykonam teraz cięcie na jego piersi.
Doktorze Hartwig, nie zacznie pan od brzucha?
To podobno wilkołak, tak?
Zgodnie z dawnymi podaniami,
jeśli z jego piersi wyjmie się kulę, która go zabiła,
powiniem z powrotem ożyć.
Przekonajmy się zatem.
Proszę, czy może pan podać mi jeszcze jeden nóż?
Zamierzam wyjąć te dwie srebrne kule
i zapewniam pana, że pan Daninsky pozostanie martwy.
No i widzi pan?
Ma pan ognia?
Tak.
Gdzieś tu miałem zapalniczkę.
Chwileczkę.
O, mam.
Doktorze Hartwig
Mój Boże!
Nie!
WILKOŁAK KONTRA KOBIETA-WAMPIR
/reżyseria:
Jak ci idzie pisanie tego eseju?
Powienien być już chyba gotowy?
Ciągle nad nim pracuję.
To nie takie proste.
Mam jeszcze tyle do napisania.
Zobaczmy, co z niego pamiętam.
To coś o... czarnej magii,
czarach...
i kulcie Szatana.
I o Inkwizycji we Francji. Zgadza się?
Mniej więcej.
Ostatnio natknęłyśmy się na niezwykle intrygującą postać.
Wandesa Darvula de Nadasdy,
węgierska hrabina, żyjąca w piętnastym wieku.
Istnieje na jej temat ciekawa legenda.
Dość straszna.
Praktykowała wszystkie znane formy czarnej magii.
Brała udział w czarnych mszach i oddawała cześć Diabłu.
Inkwizycja próbowała doprowadzić do jej skazania,
ale w zadziwiający sposób,
wszyscy, którzy mieli z nią jakikolwiek kontakt,
zostawali później zamordowani.
Była kobietą niezwykłej piękności
i miała niezliczonej ilości kochanków.
By zachować swą urodę,
oddawała się starożytnemu rytuałowi,
przekazywanemu kolejnym wyznawczyniom czarnej magii.
Piła krew młodych dziewic.
Gdy ich ciała były już całkowicie pozbawione krwi,
pozbywała się ich w szczególny sposób.
Legenda twierdzi, że była wampirem.
Gdy kochanek hrabiny odkrył jej sekret,
zgładził ją w jedyny możliwy sposób.
Przeszył jej serce srebrnym krzyżem z Mayenzy.
I co się stało z tą hrabiną?
Została pogrzebana w sekretnym miejscu.
Genevieve i ja znalazłyśmy dawny dokument,
określający dokładne położenie jej grobu.
To w jakiejś zabitej dechami wiosce na północy.
Jutro wyruszamy tam samochodem.
Nie mogę się doczekać!
Twój entuzjazm jest zaraźliwy.
Chciałbym pojechać z wami.
Muszę jednak jechać do Istambułu.
Obowiązki..
Dbaj o siebie, Marcel.
I proszę, nie ryzykuj niepotrzebnie.
Nie martw się.
Widziałem już tyle filmów z Jamesem Bondem,
że znam już wszystkie jego sztuczki.
A teraz skoncentrujmy się na nas
i nie mówmy już o moim wyjeździe do Turcji.
Pamiętaj, że mam poważne zamiary.
Będziemy rozmawiać głównie o tym.
Dobrze?
Dobrze.
Ani jednego znaku, żadnej wskazówki!
Jechałyśmy tak długo na próżno! ??
Może ta głupia wiocha zwyczajnie się rozpuściła?
Mówiłam ci, Geneveive,
trzeba było spytać o drogę tego faceta ze stacji benzynowej,
póki jeszcze byłyśmy na głównej drodze.
I zanim wjechałyśmy w tę drogę.
Wygląda na to, że zabłądziłyśmy.
Z drugiej strony, to świetna okazja na zwiedzenie okolicy.
Nie sądzisz, że już dawno powinnyśmy dotrzeć do tej wsi?
Owszem.
Wkrótce się ściemni...
Powinnyśmy poszukać jakichś wskazówek.
Powinnyśmy poszukać benzyny.
Co za miejsce...
Przyprawia mnie o ciarki.
Może objawi się nam hrabia Dracula?
Jestem pewna, że chciałby, żebyśmy spędziły noc w jego zamku.
Ech ty...
To nie jest śmieszne!
Zobaczmy, czy ktoś tam może nam pomóc.
Już mi lepiej.
Przepraszam!
Halo?
Jest tam kto?
Halo?
Kim...
Dobry wieczór.
...i tak to wyglądało.
Genevieve, znalazłam kogoś.
Genevieve Bennett, pan Waldemar Daninsky.
Witam.
Szczęscie, że na mnie trafiłyście. Tylko ja tu mieszkam.
Badam tutejsze ruiny.
Tam jest mój dom.
Pół mili stąd. ??
A wioska? Czy jest daleko?
Wioska jest dość daleko.
Nawet bardzo daleko.
Proszę powiedzieć, czy mogłybyśmy u pana przenocować?
Jutro spróbujemy dostać się do wioski.
Tam chyba będziemy mogły zatankować.
Ja sądzę, że powinnyśmy jechać do wioski jeszcze dziś.
Czy ma pan może samochód?
Przykro mi, ale mam raczej niewiele.
Nie mam nawet roweru.
Zupełnie nic nie mam.
Posłuchajcie.
Mam pomysł.
Przyjmijcie moją gościnę na kilka dni,
Pierre, mój pomocnik ma mały samochód
i zabierze was do wsi, a tam będziecie mogły kupić benzynę
i ruszyć w dalszą drogę.
- A czy ma pan może telefon? - Przykro mi, telefonu też nie mam.
Nie mam elektryczności.
Może takie życie wydaje się wam dość prymitywne,
ale takie warunki są wprost idealne dla mojej pracy.
Jestem pisarzem.
Mieszkam tu już od pół roku.
Czasem brak mi tu towarzystwa.
Jestem już mocno spragniony inteligentnej rozmowy.
Dlatego z przyjemnością przyjmę pod dach gości.
Dziękujemy, panie Daninsky.
Będzie miał pan gości aż do niedzieli
i nie będzie mógł się pan uskarżać na brak rozmów.
Doskonale.
Jest bardzo ładny.
Zabiorę bagaże do waszych pokoi.
A potem zjemy kolację i...
mam nadzieję oddamy się tej obiecanej rozmowie.
Piszę książkę o historii gotyckich kościołów i pomników.
Tutaj, w północnej Francji,
znalazłem całe mnóstwo praktycznie nieznanych budowli.
Zamierza pan wydać tę książkę we Francji?
Nie sądzę.
Jest dla Uniwersytetu w Kolonii.
Ach tak...
Mówiłyśmy już panu, że Elvira i ja niedługo ukończymy uczelnię.
Przyjechałyśmy tu pracować nad naszymi pracami magisterskimi.
Może mógłby pan nam pomóc, skoro tak dobrze zna pan te okolice?
Z przyjemnością wam pomogę.
Czego tu szukacie?
Szukamy grobu słynnej wiedźmy.
Hrabiny. Eksperta od czarnej magii,
która być może zmieniła się w wampira.
Jej grób powinien być gdzieś tutaj.
Nazywała się Wandesa Darvula de Nadasdy.
Proszę wybaczyć, jesteśmy nieco zmęczone.
Idziesz, Genevieve?
Idę.
Dobrej nocy.
Do zobaczenia rano.
Śpijcie dobrze.
Nie znoszę zimnej wody!
Jutro powiem naszemu gospodarzowi,
że powienien coś z tym zrobić.
Czas już spać, Elvira.
No i?
Głupio zrobiłyśmy zostając tutaj.
Nie miałyśmy wielkiego wyboru.
Ten człowiek przez cały czas nas okłamywał!
Dziwnie tu jest.
Zauważyłaś jak nakryto do stołu? Tylko kobieta mogła to zrobić!
A poza tym, skoro w całym domu niby nie ma elektryczności,
to po co są tu kontakty i żarówki?
I czemu nie działają?
No dobra, stół był elegancko nakryty.
Ale ugościł nas tylko zimnymi zakąskami,
a to już jest mocno w męskim stylu.
A co do żarówek i kontaktów,
może instalacja nie została jeszcze podłączona.
Jeszcze jedno:
Zauważyłaś jak się zezłościł, gdy tylko wspomniałam Wandesę?
Prawie zemdlał.
Daj spokój!
Kładź się i przestań już wymyślać!
Moim zdaniem on wcale nie jest taki dziwny.
Jestem przekonana, że to miły człowiek,
który po prostu stara się nam pomóc.
Mówił, że jest spragniony towarzystwa.
Bądź miła.
Genevieve, tu nie ma zamka!
Będziemy spać przy otwartych drzwiach!
Och, daj już spokój!
Proszę, daj mi spać! Jestem zmęczona!
Żaden wampir nie wyssie twojej krwi.
Nie bój się, to nie jest zamek Draculi.
Weź kilka tabletek nasennych.
Nie, weź raczej tylko jedną. Są dość mocne.
Dobrze ci to zrobi. Łatwiej po tym zaśniesz.
Genevieve, ty też wzięłaś tabletkę, prawda?
No jasne, zawsze tak robię.
Proszę, daj mi spać. Jestem zmęczona.
Proszę, wyjedźcie stąd!
Jest pełnia księżyca!
Powinnaś mnie posłuchać.
Dopadnie was!
Proszę wybaczyć...
Jutro wszystko wyjaśnię.
Ta kobieta to moja siostra.
Nie sądziłem, że mogłaby zrobić coś takiego.
Ja...
Proszę, wybacz jej najście.
Widzisz...
to krzyż, który muszę nieść.
Jest chora psychicznie.
Proszę, nie bój się.
Proszę się nie martwić. Nie ma o czym mówić.
Pańska siostra mnie wystraszyła.
Byłam zmęczona i podenerwowana.
Jej obecność w pokoju mnie zaskoczyła.
Teraz czuję się o wiele lepiej,
kiedy pan tu jest.
Zatem najlepiej będzie, jeśli pani teraz zaśnie.
To był długi dzień.
Wygląda pani na zmęczoną.
Na pewno wszystko w porządku?
Tak, dziękuję.
To stało się kilka lat temu.
Nasz ojciec zginął w wypadku.
Moja siostra przeżyła poważny szok.
Straciła rozum.
Nie chciałem oddać jej do zakładu.
Wolałem po prostu trzymać ją na uboczu.
Dlatego tu przyjechałem.
Tutaj jest szczęśliwa. Ma swoje zajęcia.
Robi różne drobne rzeczy dla mnie i dla domu.
Jest zupełnie nieszkodliwa.
Dlaczego nie powiedziałeś nam od razu?
Pewinie powienienem był tak zrobić.
Może nie powienienem już jej ukrywać..
A tak na marginesie, pamiętasz co ci powiedziała?
Biedactwo...
Wymyśla najdziwniejsze rzeczy.
Czasem o mnie.
Ja... Nic nie pamiętam.
To było takie dziwne...
Chyba chciała, żebym wyjechała.
Krew...
Genevieve?
Nie rozumiesz, Elizabeth?
Nie wolno ci straszyć tych dziewczyn. Są moją ostatnią nadzieją!
Chcę, byś była bardzo ostrożna.
Była w stodole.
Widziała łańcuchy.
Wszystko już wie.
Nie ma nic, czego mogłaby się dowiedzieć,
bo już zamknąłem stodołę.
Elizabeth, zostaw je w spokoju!
Proszę, Elizabeth, zrób co mówię.
Zostaw je w spokoju.
Powinnyśmy stąd wyjechać. To najrozsądniejszy pomysł.
Mogę iść choćby na piechotę przez 100 mil.
Albo 1.000 mil.
Przecież wszystko wyjaśnił odnośnie swojej siostry.
Nie rozumiesz, że ona prawie mnie zabiła?
Nie ufam już jej słodkiemu braciszkowi.
Bóg wie, co oboje planują.
Genevieve, posłuchaj.
Chyba nie wszystko rozumiesz.
On potrzebuje pomocy.
Jest potwornie nieszczęśliwy, a jego siostra jest chora.
Przytrafiło się jej coś strasznego.
Waldemar chciał jej pomóc.
A co powiedział ci na temat tych łańcuchów i tej krwi?
Odbywa się tu wiele polowań, jelenie i dziki.
Poprzedni właściciel patroszył je w tej stodole.
No nie wiem...
Ale ostrzegam cię!
Uwierz mi, jeśli ta wariatka znów się tu pojawi,
znikam stąd, że nie zobaczysz nawet podeszw moich butów!
Elvira, bądź ostrożna...
Nie uwikłaj się w sytuację, której mogłabyś żałować.
Daj spokój. Chodźmy na dół.
Weźmiemy ze sobą wszystkie papiery i dokumenty.
On bardzo chce nam pomóc.
Chyba aż za bardzo.
Z tych dokumentów wynika,
że kluczem są ruiny!
Wszystkie znaki wskazują na miejsce zwane Czarcią Krzyżówką.
To dość blisko kaplicy Świętej Anny.
Był pewien mnich, wyznawca Szatana, o imieniu Baptiste Verdun,
który - jak mówią wskazówki - odprawiał czarne msze
dla hrabiny de Nadasdy.
Wiem gdzie jest to skrzyżowanie.
Nieopodal ruin kaplicy.
To chyba niedaleko klasztoru, który widzieliśmy?
Na to wygląda.
Nigdy o tym nie pomyślałem.
Głupiec.
A grób jest zatem nieopodal kaplicy.
Czy to tu?
Dawniej ci, którzy popełniil samobójstwo,
albo ci, których skazano za uprawianie czarów,
byli chowani na skrzyżowaniach takich jak to.
Krzyżówki uznawano również za idealne miejsca
do wezwania Szatana lub rozpoczęcia Sabatu.
Wasze dokumenty się nie mylą. Jesteśmy na miejscu.
Wandesa Darvula de Nadasdy, 1452-1480.
Ulubiona nałożnica Szatana.
Tu jest napisane: "Nikomu nie wolno zakłócać jej spoczynku,
aż po Dzień Sądu."
Nigdy nie sądziłam...
Ona naprawdę istniała!
Znalazłyśmy grób.
Nie profanujmy go. Wracajmy.
Bzdura! Tylko kiedy otworzymy trumnę,
będziemy pewne, że hrabina jest w środku.
A poza tym chcę zrobić kilka zdjęć.
To będzie sensacja!
A my będziemy sławne!
Jak uważasz.
Ale nie chcę być przy tym, jak ty i Waldemar będziecie otwierać trumnę.
Zaczekam w ruinach kaplicy Świętej Anny.
To był...
Krzyż... Jest piękny!
To boli!
Już dobrze.
Legenda głosi, że jeśli srebrny krzyż zostanie usunięty z jej piersi,
hrabina powróci do życia.
Mówi też, że oddech, który ją ożywi, będzie czerwony.
To tylko legenda.
Lepiej poszukajmy Elviry.
Nie chciała się tu kręcić podczas otwierania trumny.
Powinniśmy ją znaleźć przy ruinach kaplicy Świętej Anny.
Lepiej tu posprzątać.
Mam kilka niezłych ujęć.
Przepraszam, jestem tu obca.
Czy mógłby...
Pomocy!
Na pomoc!
Ach, Waldemarze...
Lepiej wracajmy.
Jutro będzie tu jego pomocnik.
Możemy pojechać do wioski.
Możemy kupić benzynę i wyjechać stąd.
Chciałabym już wrócić do cywilizacji.
Na przykład do korków drogowych, z życiem tętniącym dokoła mnie.
Tęsknię do tańców i do miłych wieczorów z Marcelem.
Z Marcelem? Nie wydaje mi się.
Wygląda na to, że bardziej interesuje Cię nasz przyjaciel stąd.
Być może.
Ale wszystko tu jest takie dziwne i irracjonalne..
Dochodzę powoli do wniosku, że nic tutaj nie jest prawdziwe.
Może to tylkok zły sen i umarli wcale nie mogą powracać do życia?
A te wszystkie dziwne rzeczy, które widziałyśmy, po prostu nie istnieją.
A Waldemar też nie istnieje?
Mimo że dzisiejszego popołudnia trzymał cię w ramionach,
on również jest częścią twoich halucynacji,
jak wszystkie inne rzeczy, które przydarzyły się nam
odkąd wyruszyłyśmy w tę nieszczęsną podróż.
Gdyby Marcell tu był, jestem pewna,
że umiałby wyjaśnić to wszystko w naukowy sposób.
Może po prostu ktoś stara się nas wystraszyć?
Elvira, czy wierzysz w Boga?
Oczywiście. Dlaczego pytasz?
Więc módl się do niego. Tylko tyle możemy zrobić.
Módl się tak żarliwie, jak tylko potrafisz.
Pić mi się chce.
Idę na dół po wodę.
Chcesz coś?
Nie, dziękuję.
Ale wracaj szybko. Nie chcę być tu sama.
Genevieve?
Pójdź...
Przeszyć jego serce może kobieta, która go kocha,
a wtedy jego dusza będzie wolna na zawsze.
Genevieve?
Genevieve, gdzie jesteś?
Genevieve?
Genevieve, mój Boże!
Jestem szczęśliwa.
Tu jest pięknie, Elvira.
Dołącz do mnie.
Chodź.
Chodź z nami.
Poznasz, czym jest rozkosz.
Już dobrze.
Nie powinniśmy byli otwierać tej trumny.
Ten mnich, Baptiste...
ożył...
dzięki wampirzycy Wandesie.
Odzyskała swą moc.
Z czasem będzie miała jej więcej.
A najgorsze jest to, że zbliża się Noc Walpurgii.
Zaczną dziać się potworne rzeczy.
Według legendy w Noc Walpurgii Szatan rozpoczyna swe rządy.
Tak.
Diabeł ma wtedy moc.
I nic nie można na to poradzić.
Panowanie wampirów jest wszechmocne.
Wiele dziwnych zjawisk nie widzianych nigdy wcześniej.
Więc co robić?!
Pierre niedługo tu będzie.
Musisz z nim wyjechać.
Kupić benzynę i opuścić to miejsce!
Musimy powiadomić policję.
Mieszkańcy wioski też powinni wiedzieć co się tu dzieje.
Razem możemy walczyć.
Nic nie można na to poradzić.
Uwierz mi.
Muszę walczyć sam.
Genevieve ciągle jest gdzieś tutaj.
Nie mogę jej opuścić.
Nie mogę opuścić ciebie, najdroższy.
Nie mogę wyjechać, bo cię kocham.
Kocham cię całym sercem.
I dopóki jesteś przy mnie,
niczego się nie boję.
Elvira,
kochana, jedź z nim do wioski!
Jeśli zamierzasz tu zostać, będziemy potrzebowali samochodu.
A kiedy cię nie będzie,
przygotuję...
pewne środki ostrożności dla twego bezpieczeństwa.
Weź ten krzyż.
I trzymaj go przy sobie przez cały czas.
Ochroni cię przed Wandesą.
Jedziemy do wsi?
Chwilę to potrwa. Ale podróż będzie przyjemna.
Pierre, czy możemy pojechać na pocztę?
Chcę wysłać list.
We wsi nie ma poczty.
Ale jest dobry rzeźnik.
We wsi jest dużo interesujących miejsc,
na przykład stary cmentarz.
Chodzimy tam co niedzielę.
Wiesz,
ludzie boją się tych, którzy mieszkają w pobliżu klasztoru.
Mają mnie za wariata.
Ale ty chyba tak nie sądzisz?
Złoszczę się, gdy ludzie tak myślą.
Mam dobrą opinię.
Ludzie powinni mieć dobrą opinię.
Słyszałaś o tej kobiecie, którą wczoraj zamordowano?
Niedaleko miejsca, w którym mieszkasz.
Mówią, że to wilkołak rozszarpał jej gardło.
Nawet mnie podejrzewali.
Ale ja nigdy nikogo nie zabiłem.
Nigdy.
Ludzie gadają cały czas.
Mówią o mnie różne rzeczy.
Wszystko to kłamstwa.
Bzdury. Nic z tego nie jest prawdą.
Jesteś bardzo piękna.
Masz wspaniałe, rude włosy.
Są piękne.
Nie obcinaj ich.
Czemu kobiety obcinają włosy?
Może myślą, że ładniej wyglądają?
Ale to nieprawda!
Chyba mógłbym cię polubić.
Jest wiele kobiet, których zupełnie nie lubię.
A teraz uwolnię twą duszę.
Dziś jest pełnia księżyca.
Wandesa jest potężniejsza niż kiedykolwiek.
Nie możesz zostać tu na noc.
Lepiej, żebyś spała w stróżówce.
Tam w zamknięciu będziesz bezpieczna.
I nie zapomnij o umieszczeniu wszędzie krzyży.
Zostaniesz ze mną? Tobie też grozi niebezpieczeństwo.
Nie.
Zostanę tutaj.
Musisz mi zaufać.
Dlaczego drzwi mają być zamknięte?
Przecież i tak mogą przez nie przejść?
Nie zadawaj więcej pytań, kochanie.
Po prostu zrób tak, jak mówię.
Nie wychodź ze stróżówki.
Aż do wschodu słońca.
Nie...
Mój Boże, nie!
Waldemarze...
To stało się, kiedy badałem Tybet.
Stałem się wilkołakiem.
Schroniłem się w wiosce w pobliżu austriackiej granicy.
Elizabeth pomagała mi przykuwając mnie do ściany
podczas kolejnych pełni księżyca.
Aż pewnej nocy zdołałem uciec.
Zabiłem kilka osób.
Mieszkańcy wioski odkryli mój sekret.
Strzelali do mnie srebrnymi kulami.
Żadna z nich nie dosięgła celu.
Jestem skazany na tułanie się po świecie...
Zagubiona dusza...
- I tylko miłość może cię ocalić, zgadza się? - Tak.
Ukochana musi przeszyć moje serce.
Musi to zrobić krzyżem z Mayenzy.
Tylko tak uwolni mą duszę.
To dlatego szukałeś tego krzyża?
Zgadza się.
Ale on niestety przywrócił do życia Wandesę.
Ożywiła ją krew Genevieve!
Tak.
Zmieniła się w wampira.
I próbowała zrobić to samo z Elizabeth.
Może ty będziesz następna?
Wandesa będzie starała się przeżyć.
Przez tę całą potworną Noc Walpurgii..
Musimy dowiedzieć się gdzie się ukrywa!
I spróbować ją zniszczyć!
To nie takie proste.
Jest tak wiele miejsc...
- To zabierze mnóstwo czasu! - Musimy spróbować!
Ona ma moc, ale my mamy krzyż!
Zatem rozpocznijmy poszukiwania...
na starym cmentarzu.
Dokładnie. Wampir potrzebuje grobu, by mógł się w nim ukryć.
Boję się o ciebie.
Musisz wyjechać raz na zawsze!
Dokąd? Do wioski?
To prostaki, łatwo wpadają w gniew.
Pierre musiał im coś powiedzieć.
Może wiedzą już co zaszło wczoraj?
A poza tym Wandesa na pewno będzie chciała zemścić się na nich.
Ich przodkowie doprowadzili do jej śmierci.
Nie wyjadę.
Zostanę z tobą.
Przy tobie, kochany.
Elvira...
Pójdź...
Genevieve!
Elvira!
Kochanie!
Już po wszystkim, Elvira.
Wszystko będzie dobrze.
Genevieve mnie zaatakowała!
Krzyż jej nie powstrzymał!
Zostawiła na mnie swój ślad!
Mój Boże!
Posłuchaj mnie, ona już nie wróci.
Nie żyje.
Znaki, które zostawiła, znikły
i nie będą miały na ciebie żadnego wpływu.
Genevieve jest wolna.
Nie jest już potępiona.
Módl się za nią. Módl się za jej duszę.
Przeczesaliśmy te ruiny..
Ani śladu Wandesy.
Powinniśmy przeszukać wszystkie krypty i przejścia podziemne.
Ciągną się w nieskończoność.
To istny labirynt. Zajęłoby to nam lata.
Co ona planuje?
Nie pokazała się od śmierci Genevieve.
Dziś jest pełnia księżyca.
Chcę, żebyś przykuła mnie do ściany.
A sama zostań w stróżówce. I nie zapomnij o krzyżu.
Policja? Proszę z komisarzem Fonteyn.
Szefie, mówi inspektor Marcel.
Mam najnowsze wieści.
Tak, list.
Ale jest coś, czego nie rozumiem.
Ja...
Martwię się.
List przyszedł z Gilbe, na północy, ale napisany został we wsi Sas.
To chyba mała wioska w górach.
Chyba nie ma tam poczty.
Dlatego list wysłano z Gilbe.
Dowiedziałem się tego na naszej poczcie.
Tak.
Zapewniam, że nie było to łatwe.
Mówię panu, że martwię się.
Ile potrzebuję czasu?
Tydzień.
Tak, tydzień powienien wystarczyć
Dzięki, szefie.
Znajdę ją. Tak.
Wyjeżdżam jeszcze dziś.
Dziękuję.
Mam cię!
Teraz jesteś moja.
Pokochałem cię od pierwszego wejrzenia.
Będziesz tylko moja.
Będziesz ze mną na zawsze.
Co mam panu powiedzieć?
Nigdy nie słyszałem o tych dziewczynach.
Zapewniam pana,
że tu ich nie było.
Proszę spojrzeć na ten list.
Został wysłany z Gilbe. Jak zwykle.
Proszę spojrzeć na znaczek.
Jest pan natarczywy, jak przystało na dobrego glinę.
Rozmawiał pan już z policją, z doktorem...
aptekarzem, a nawet z rzeźnikiem.
Widzi pan? Staram się być na bieżąco.
I każdy powiedział panu, że tych kobiet tu nie było.
Mówiąc szczerze, nie rozumiem czemu jest pan taki dociekliwy.
Proszę spróbować naszego lokalnego wina...
Wydaje się dość słabe, ale...
ma 18 stopni.
Drogi burmistrzu, chcę być z panem szczery.
Widziałem już trochę dziwnych rzeczy.
Coś mi mówi, że ludzie...
żyjący w tym miasteczku...
boją się.
Czują się niepewnie i ...
wszyscy szepczą po kątach.
Czego się boicie?
Niech pan da spokój! Wy ze stolicy nikomu nie ufacie.
Chwileczkę.
O co chodzi z problemami zdrowotnymi?
Mieszkańy mówią o jakiejś zarazie.
Dlaczego nie poprosiliście o pomoc?
To niewiarygodne!
Ludzie żyją tu jak w średniowieczu!
Czy to oficjalny zarzut?
Mamy tu służby medyczne i policję...
więc proszę nam nie mówić co mamy robić
Ostrzegam pana, zamierzam tu zostać przez jakiś czas,
przekopać się przez cały ten śmietnik, który tu znajdę
i odkryć waszą tajemnicę!
Proszę skończyć z tymi dwuznacznościami!
Co pan ma na myśli?
Proszę, usiądźmy.
Musi pan spojrzeć na wszystko z dystansu.
Rozumiem, że martwi się pan o swoje dwie przyjaciółki.
Postaram się pomóc panu jak to tylko możliwe.
Dowiem się, czy ktoś słyszał o nich cokolwiek.
Zapewniam pana, że nie dzieje się tu nic poważnego.
Nic niepokojącego.
Owszem, zginęło tu kilka kobiet, ale...
spowodowały to choroby, albo zdarzenia losowe.
I co najważniejsze, wszystkie dokumenty są w porządku.
Proszę nie szukać przestępców ani morderców.
Z pewnością, ludzie od zawsze plotkowali...
o rozmaitych historiach.
Ale to chyba nie zbrodnia?
Mówią o czarnej magii, czarach, znakach...
Moja dziewczyna studiowała te zagadnienia.
Słyszałem, jak ludzie mówili nawet o wilkołakach, wampirach...
nie wiem o czym jeszcze.
Likantropy.
Proszę się nie dziwić.
Nie jestem takim prostakiem, za jakiego mnie pan uważa.
Likantropia to rodzaj schorzenia, w którym człowiek uważa...
że stał się wilkiem.
Jeśli uwierzymy w to, to czemu nie zaakceptować również...
że istnieją ludzie, którzy wierzą, że przemiana w wilka jest możliwa.
Za wyobraźnię raczej nie można ich aresztować.
Nie, nie za to!
Ale jeśli ktoś próbuje kogoś zabić...
pod pretekstem, że jest wiedźmą, wilkołakiem czy wampirem...
ja muszę interweniować.
W tym miasteczku widzę wiele osób skłonnych do ataku.
Ale kogo?
I zamierza pan podjąć działania w oparciu o plotki?
Błagam!
Na początek zamierzam poszukać Elviry i jej przyjaciółki.
Resztą zajmiemy się później.
Może wtedy, panie burmistrzu, będzie mógł pan wyjaśnić swoje teorie.
Jeszcze się spotkamy.
Elvira?
Wiem, że nasza miłość nie ma szans.
Ale chcę, byś wiedziała,
że zapamiętam tę chwilę...
na zawsze.
Moja kochana...
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Poproszę lampkę wina.
Widział pan pogrzeb? Zginęła kolejna dziewczyna.
Nikt nie wie, czemu zginęły.
Ale ja chyba znam przyczynę...
Proszę posłuchać...
Czy ta dziewczyna przyjechała tu niedawno?
Była tu obca.
Nie.
Absolutnie. Ale chyba wiem, o kogo panu chodzi.
Czy wie pani, gdzie mogę ją znaleźć?
Dziewczyna, której pan szuka, mieszka w dawnej posiadłości.
- Kiedyś należała do pana Jacquiera. - Tak?
To w dolinie.
Trzeba minąć dawną drogę.
Ale niech pan posłucha mojej rady i nie jedzie tam.
Zeszłej nocy tam też wydarzyło się morderstwo.
Mój chłopak do tej pory nie wrócił do domu.
Ostrzegałam mojego biednego Pierre'a,
ale nie chciał mnie słuchać.
Dlaczego?
Co się z nim stało?
Poszedł do starego klasztoru.
Nieopodal grobowca rycerza.
I potem zaczął się dziwnie zachowywać.
Nie chciał nawet kochać się ze mną.
Ktoś musiał rzucić na niego urok!
A teraz zniknął...
Już nie wrócił.
Przydałby się jakiś dowód na poparcie pani historii.
Policja...
Kiedyś chyba ścigaliście niebezpiecznych bandytów, co?
Bo to żywi ludzie.
Ale w tej dolinie żyją tajemnicze i złe istoty!
Mówię prawdę! Widziałam je podczas pełni księżyca.
Inspektorze,
niech pan na siebie uważa.
Tak, niech pan uważa.
Dlaczego mnie zaatakowałeś?
Wszyscy cię nienawidzą.
Ale nikt nie ma odwagi zrobić tego, co ja zrobiłem.
Pozwalali ci zabijać, mordować...
Przyniosłeś ze sobą zarazę.
- Zarazę? - Tak!
Wszystkie młode kobiety umierają,
a w ich żyłach nie ma ani kropli krwi!
Moja żona spodziewała się dziecka!
To przez ciebie umarła!
Przysiągłem, że odnajdę mordercę.
I zabiję go.
Jesteś wcielonym złem..
Jesteś zabójcą...
Mój przyjaciel, Pierre, też gdzieś zniknął.
Znaleźli jego ciało...
nieopodal starego klasztoru.
Nienawidzę cię!
Zabiłeś moją żonę i dziecko!
Jesteś... diabłem!
Diabłem!
- Marcel! - Kochanie!
Marcel, przykro mi,
że dowiedziałeś się o mnie i Elvirze w ten sposób.
Wolałbym, aby stało się to w innych okolicznościach, ale...
To trudno wyjaśnić.
Być może śmierć Genevieve zbliżyła nas do siebie?
Nie wiedziałeś?
To trudno wyjaśnić.
Tu rzeczy nie są do końca normalne...
Marcel...
Ciężko to zrozumieć...
Nie chodzi o fakty.
Potrzebuję jej, jest dla mnie ważna!
Marcel, potrzebuję twojej pomocy!
Mówisz, że jej potrzebujesz.
Sądzę, że zapewne potrafisz wyjaśnić...
te dziwne przypadki śmierci, które wydają się wiązać z tobą.
Waldemarze, jestem gotów
przeprowadzić szczegółowe dochodzenie w tej sprawie,
choć nie jest to teren mojej jurysdykcji.
Wszystkie te historie o wilkołakach i wampirach...
Nie wierzę w te bajki.
Bazuję jedynie na twardych dowodach!
I jeszcze jedno, Waldemarze.
Słyszałem o różnych sprawach,
które wymagają
specjalnego dochodzenie policji
by wyjaśnić jak się rzeczy mają.
Bo widzisz,
wygląda na to, że niejaki Pierre,
twój pomocnik,
został znaleziony martwy,
w pobliżu grobowca rycerza.
Grobowca rycerza?
Oczywiście nie wierzę w te plotki i oszczerstwa wobec ciebie,
nie mając żadnych dowodów.
Chcę tylko, by Elvira była bezpieczna,
a jeśli rzeczywiście ją kochasz, to chcesz tego samego.
To ważne.
Jeśli faktycznie chcesz, żebym ci uwierzył.
Czy zdołasz przekonać Elvirę,
zważywszy jej dziwne przywiązanie do ciebie,
by opuściła to miejsce i wyjechała wraz ze mną?
Dla mnie najważniejsze jest to, czego nie da się wyjaśnić.
Ona musi tu zostać.
Słuchaj no...
To absolutnie wykluczone, że ona zostanie tu z tobą.
To szaleństwo! Musisz być obłąkany.
Jak możesz oczekiwać, że zostanie tu z tobą?
Musi powrócić do cywilizacji,
znajomych miejsc,
być z przyjaciółmi.
Być z dala od uroku, jaki na nią rzuciłeś.
Tylko tak powróci do zmysłów.
I zapewniam cię,
że jeśli Elvira zapragnie wrócić do ciebie,
nie będę czynił jej przeszkód, o ile sprawy z tobą się wyjaśnią.
Masz pewnie rację.
Marcel...
nakłonię Elvirę,
by wróciła z tobą.
Dziękuję, Waldemarze.
Zaczekam w samochodzie.
Jeśli naprawdę mnie kochasz, opuścisz to miejsce.
Potrzebny mi będzie krzyż,
a jeśli ty tu będziesz, muszę ci go oddać dla twojego bezpieczeństwa.
Marcel czeka w samochodzie.
Zabierze cię stąd.
Proszę, zostaw mnie już.
Nie mogę cię zostawić!
Wandesa potrzebuje krwi.
Jeśli jej nie powstrzymam,
będzie dalej przemieniać młode dziewczyny w wampirzyce!
Ten horror nigdy się nie skończy.
Chyba wiem, gdzie się ukrywa.
Dlatego proszę, wyjedź.
Tylko w ten sposób zaznam spokoju.
- Nie... - Dziś jest Noc Walpurgii.
Wandesa zyska olbrzymią moc.
Muszę zniszczyć ją zanim to się stanie.
Marcel przyjechał tu po twoim liście.
Nie wyjedzie stąd bez ciebie, dlatego proszę, idź już.
Kocham cię, najdroższy...
Ja też cię kocham.
Grobowiec rycerza...
Jest za wcześnie. Jutro...
staniecie się niewolnikami Szatana.
a ja wywrę swą zemstę na Waldemarze.
Nie zdoła was ocalić.
Mój Pan, Szatan, wkrótce nadejdzie.
Staniesz się jego własnością.
Twoja młoda krew sprawi mu radość.
Nadchodzi...
Zbliża się pełnia.
Zaczyna się Noc Walpurgii.
A teraz nadchodzi mój Pan i Władca.
Dzisiejszej nocy obejmiemy panowanie nad światem!
Mój Boże...
Teraz jesteś wolny na wieki.
/W roli głównej
/W pozostałych rolach
tłumaczył, wklepał i zsynchronizował: selig® (selig@o2.pl) ??